ponad 10 lat razem

Redakcja: Co skłoniło Cię do udziału w Festiwalu "Krótkich Form Internetowych" X-ozy.com


M.K: O festiwalu odwiedziłem się od koleżanki, długo się zastanawiałem, nigdy wcześniej nie brałem udziału w żadnym konkursie filmowym czy fotograficznym. Uznałem, że można pokazać coś swojego większej publiczności, podzielić się swoim porannym cierpieniem z innymi śpiochami :) .





Redakcja: Długo pracowałeś nad stworzeniem swojego krótkometrażowego filmu?


M.K: Na wstępie pragnę sprostować, że „Poranek” to nie do końca jest film, to animacja poklatkowa na czterdzieści sekund obrazu przypada około sześćset zdjęć. Sama realizacja nie trwała zbyt długo, przyszedł do mnie mój serdeczny kumpel Yogi i zrobił mi zdjęcia kiedy ja udawałem, że śpię w piżmie po dziadku i z misiem z czasów pięknego dzieciństwa (najpoważniejszą przeszkodą okazało się opanowanie śmiechu:)). Nad scenografią i miejscami pozostałych zdjęć nie trzeba było dużo pracować, gdyż po prostu chciałem pokazać w „Poranku” świat, który mnie otacza. Potem pozostała kwestia złożenia tego wszystkiego w jedną całość. Po dodaniu napisów sprawę przejął Romek w jego kameralnym, wciąż rozwijającym studio nagraniowym powstały wszystkie dźwięki. Musze dodać że nazwisko Roman Odoj warto zapamiętać gdyż on i jego czerwona gitara na pewno zapiszą się w historii polskiej muzyki:)






Redakcja: Co chciałeś pokazać widzom "Poranka"?


M.K: „Poranek” to autoportret pokazujący mnie i moje podejście do życia zamknięte w najtrudniejszym (przynajmniej dla mnie) etapie dnia. Chciałem żeby był zabawny, zakręcony, dający do myślenia, chciałem zostawić widza ze znakiem zapytania. „Poranek” pokazuje codzienność, czy przejście między dwoma jakże odmiennymi stanami świadomości, snem i jawą? Pokazuje rutynę, czy nowe wyzwanie jakim jest nowy dzień?






Redakcja: Czy film to jedyne Twoje zainteresowanie?


M.K: W zasadzie film nie jest w moim życiu niczym ważnym, pasjonuję się fotografią i to jej poświęcam większość wolnego czasu. Lubię jeszcze góry i turystykę rowerową, ale bez aparatu nie dają mi pełni szczęścia.





Redakcja: Od jak dawna interesujesz się fotografią?

M.K: Moja przygoda z fotografią zaczęła się w sierpniu 2004 roku, kiedy to, po wywołaniu zdjęć ze spływu kajakowego stwierdziłem, że nie nadają się do niczego! No może poza wykorzystaniem ich do jakiś drobnych uszczelnień, czy podłożenia pod przykrótką nogę chwiejącego się stołu... W Tym momencie z szafy wyciągnięty został Zenit i pojawiły się w moim życiu pierwsze książki dotyczące fotografii. Robienie zdjęć pochłonęło mnie wtedy bez reszty. Wreszcie znalazłem coś w czym mogę się zrealizować, ale gdyby w tamtym czasie ktoś powiedział mi, że za niecały rok będę zdawał egzamin na studia fotograficzne to bym go serdecznie wyśmiał, a potem polecił wizytę u psychologa.
Dziś wiem, że to była miłość od pierwszego wejrzenia. Jestem po drugim roku wyższego studium fotografii AFA we Wrocławiu, a spoglądanie na szarą rzeczywistość przez pryzmat aparatu pozwala mi wciąż odkrywać coś nowego.







Redakcja: Jak oceniasz tegoroczny Festiwal "Krótkich Form Internetowych" X-ozy.com?


M.K: Cieszę się, że coś takiego zostało zorganizowane w naszym mieście, że wspiera się ludzi, którym chce się robić coś twórczego.
Miło, że są MDKu ludzie, którzy potrafią zdobyć kasę na coś nowego i nie boją się iść do przodu. Takie festiwale ubogacają kulturalnie i pokazują Lubliniczanom, że istnieje coś więcej niż tylko Mezo i piwo. Mam nadzieję, że x-ozy to dopiero początek, i że będzie więcej imprez o podobnym charakterze.









Redakcja: Dziękuję za rozmowę i życzę dlaszych sukcesów.


M.K: dziękuję.